Orhan Seyfi ORHON

ORHAN SEYFİ ORHON (1890-1972)

     23 Ekim 1890’da İstanbul’da doğdu.22 Ağustos 1972’de İstanbul’da yaşamını yitirdi.1914’te Hukuk Mektebi’ni bitirdi. Meclis-i Mebusan’ın Kavanin Kalemi’nde memurluk-ardından gazetecilik ve öğretmenlik yaptı. Kurtuluş Savaşı sırasında İstanbul Hükümeti’ni destekleyen Aydede dergisinde çalıştı.1946’tan sonra Adalet Partisi’ne girdi.1965’te bu partiden İstanbul milletvekili seçildi. 1922-1946 arasında Milliyet, Tasvir-i Efkar, Cumhuriyet, Ulus, Zafer, 

Havadis gazetelerinde mizah ve köşe yazıları yazdı. Yaşamının son döneminde Son Havadis gazetesinde yazarlık yaptı. İlk şiirleri arkadaşlarıyla birlikte çıkardıkları “Hıyaban” isimli dergide yayınlandı. 1917’de Yeni Mecmua’da  çıkan şiirleriyle adını duyurdu. Türk şiirinde “Hecenin Beş Şairi” grubundan biri olarak ün kazandı. Yusuf Ziya Ortaç’la birlikte Papağan, Güneş, Ayda Bir, Çınaraltı dergilerini çıkardı.

 Şiirleri

      Şiire aruzla başladıktan sonra hecenin çok ünlü beş şairinden biri olan Orhan Seyfi Orhon’un şiirlerinden başka manzum hikaye ve masallar, roman, hicivci nitelikte manzumeleri de vardır. Şiirlerinde hikmetli görüşler ve aşk temaları ile birlikte bazı milli konuları da işlemiş bulunan Orhan Seyfi, hececiler arasında hafif, zarif üslûbu, şiir dilinin inceliği, güzelliğiyle tanınmıştır.

ESERLERİ

Şiir:

Fırtına ve Kar (1919)

Peri Kızı ile Çoban Hikayesi (1919)

Gönülden Sesler (1922)

O Beyaz Bir Kuştu (1941)

Kervan  (1946)

İşte Sevdiğim Dünya (1965)

 

Düz Yazı:

Fiskeler (1922)

Asri Kerem (1942)

Dün Bugün Yarın (1943)

Kulaktan Kulağa (1943)

Hicivler (1950)

Gençlere Açık Mektup (1951)

Düğün Gecesi (1957)

Şiirlerinden Örnekler

Anadolu Toprağı