Teşbih-Benzetme

-A A +A

Teşbih (Benzetme)

Aralarında benzerlik ilgisi kurulan varlık veya kavramlardan nitelikçe zayıf olanın, kuvvetli olana benzetilerek anlatılmasıdır.

Teşbihin dört ögesi vardır:

Benzeyen: Özellikçe zayıf olandır.
Kendisine benzetilen: Özellikçe güçlü olandır.

Benzetme yönü: Aktarılan özelliktir.
Benzetme edatı: Gibi, kadar, sanki vb. kelimelerdir.

“Benzeyen” ve “kendisine benzetilen” asıl ögelerdir. “Benzetme yönü” ve “benzetme edatı” yardımcı ögelerdir. Yardımcı ögeler kullanılmadan da benzetme yapılabilir.
Örnek:

Bin atlı, akınlarda çocuklar gibi şendik

Benzeyen: bin atlı (akıncılar).
Kendisine benzetilen: çocuklar.

Benzetme yönü: şen olma.
Benzetme edatı: gibi.

Bu benzetmede dört öge de bulunmaktadır.

Bin atlı o gün dev gibi bir orduyu yendik!

Benzeyen: ordu.
Kendisine benzetilen: dev.

Benzetme edatı: gibi.

Bu benzetmede benzetme yönü bulunmamaktadır.
 

Köyler, ufka dizilen tozlanmış birer resim;

Yollar, köyleri saran eskimiş çerçeveler..

                                             Sabri Esat Siyavuşgil

Benzeyen: köyler, yollar.
Kendisine benzetilen: resim, çerçeveler.

Benzetme yönü: tozlanmak, sarmak.

Bu benzetmede benzetme edatı bulunmamaktadır.