Fabrika bacasından çıkan
dumanım
Rüzgar esmedi mi uzarım…
Duman soluk,
duman grimsi,
duman mavi
Şehrin üstüne değil
Ruhuma çöker
İçime çiseler
döker çiğini
“O Belde”’de şimdi kuşluk vakti
Keklik muştusu kayalarda kekik kokuları.
Elimde çivit mavisi deniz,,
Gözlerimde bulutlar,
Başım balarısı yumuşaklığında.
Sanki ölmüşüm…
Rüzgar esmiyor,
Uzuyorum… biteviye
Pencereden şehir
duman içinde
Şair: Mehmet Murat Güven